από τη Συλλογή ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (Οδυσσέας Ελύτης)
Η Μαρία Νεφέλη λέει:Η ΝΕΦΕΛΗΜέρα τη μέρα ζω - που ξέρεις αύριο τι ξημερώνει.Το ‘να μου χέρι τσαλακώνει τα λεφτά και τ’ άλλο μου τα ισιώνειΒλέπεις χρειάζονται όπλα να μιλάν στα χρόνια μας τα χαώδηκαι να ‘μαστε και σύμφωνοι με τα λεγόμενα «εθνικά ιδεώδη».Τι με κοιτάς εσύ γραφιά που δεν εντύθηκες ποτέ στρατιώτηςη τέχνη του να βγάζεις χρήματα είναι κι αυτή μία πολεμική ιδιότηςΔεν πα’ να ξενυχτάς- να γράφεις χιλιάδες πικρούς στίχουςή να γεμίζεις με συνθήματα επαναστατικά τους τοίχουςΟι άλλοι πάντα θα σε βλέπουν σαν έναν διανοούμενοκαι μόνο εγώ που σ’ αγαπώ: στα όνειρά μου μέσα έναν κρατούμενο.
Έτσι που αν στ’ αλήθεια ο έρωτας είναι καταπώς λεν «κοινός διαιρέτης»εγώ θα πρέπει να ‘μαι η Μαρία Νεφέλη κι εσύ φευ ο Νεφεληγερέτης.Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία.
Και ο Αντιφωνητής:Ο ΝΕΦΕΛΗΓΕΡΕΤΗΣΑ τι ωραία να ‘σαι νεφεληγερέτηςνα γράφεις σαν τον Όμηρο εποποιίες στα παλιά παπούτσια σουνα μη σε νοιάζει αν αρέσεις η όχι τίποτε
Απερίσπαστος νέμεσαι την αντιδημοτικότηταέτσι· με γενναιοδωρία· σαν να διαθέτειςνομισματοκοπείο και να το κλείνειςν’ απολύεις όλο το προσωπικόνα κρατάς μια φτώχεια που δεν την έχει άλλος κανείςεντελώς δική σου.Την ώρα που μες στα γραφεία τους απεγνωσμένακρεμασμένοι απ’ τα τηλέφωνά τουςπαλεύουν για ‘να τίποτα οι χοντράνθρωποιανεβαίνεις εσύ μέσα στον Έρωτακαταμουντζουρωμένος αλλ’ ευκίνητοςσαν καπνοδοχοκαθαριστήςκατεβαίνεις απ’ τον Έρωτα έτοιμος να ιδρύσειςμια δική σου λευκή παραλίαχωρίς λεφτάγδύνεσαι όπως γδύνονται όσοι νογούν τ’ αστέριακαι μ’ οργιές μεγάλες ανοίγεσαι να κλάψεις ελεύθερα…Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι.
Η Μαρία Νεφέλη λέει:Όσο υπάρχουνε Αχαιοί θα υπάρχει μία ωραία Ελένηκαι ας είναι αλλού το χέρι αλλού ο λαιμόςΚάθε καιρός κι ο Τρωικός του πόλεμος.Μακριά μέσα στ’ απώτατα βάθη του Αμνούο πόλεμος συνεχίζεται.
Και ο Αντιφωνητής:άλλοι με τις κοινωνικές τους θεωρίεςπολλοί κραδαίνοντας απλώς λουλούδιαΚάθε καιρός κι η Ελένη του.Από τον στοχασμό σου πήζει ο ήλιος μες στο ρόδι κι ευφραίνεται.

από τη Συλλογή ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ (Οδυσσέας Ελύτης)

Η Μαρία Νεφέλη λέει:
Η ΝΕΦΕΛΗ
Μέρα τη μέρα ζω - που ξέρεις αύριο τι ξημερώνει.
Το ‘να μου χέρι τσαλακώνει τα λεφτά και τ’ άλλο μου τα ισιώνει
Βλέπεις χρειάζονται όπλα να μιλάν στα χρόνια μας τα χαώδη
και να ‘μαστε και σύμφωνοι με τα λεγόμενα «εθνικά ιδεώδη».
Τι με κοιτάς εσύ γραφιά που δεν εντύθηκες ποτέ στρατιώτης
η τέχνη του να βγάζεις χρήματα είναι κι αυτή μία πολεμική ιδιότης
Δεν πα’ να ξενυχτάς- να γράφεις χιλιάδες πικρούς στίχους
ή να γεμίζεις με συνθήματα επαναστατικά τους τοίχους
Οι άλλοι πάντα θα σε βλέπουν σαν έναν διανοούμενο
και μόνο εγώ που σ’ αγαπώ: στα όνειρά μου μέσα έναν κρατούμενο.

Έτσι που αν στ’ αλήθεια ο έρωτας είναι καταπώς λεν «κοινός διαιρέτης»
εγώ θα πρέπει να ‘μαι η Μαρία Νεφέλη κι εσύ φευ ο Νεφεληγερέτης.
Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία.

Και ο Αντιφωνητής:
Ο ΝΕΦΕΛΗΓΕΡΕΤΗΣ
Α τι ωραία να ‘σαι νεφεληγερέτης
να γράφεις σαν τον Όμηρο εποποιίες στα παλιά παπούτσια σου
να μη σε νοιάζει αν αρέσεις η όχι τίποτε

Απερίσπαστος νέμεσαι την αντιδημοτικότητα
έτσι· με γενναιοδωρία· σαν να διαθέτεις
νομισματοκοπείο και να το κλείνεις
ν’ απολύεις όλο το προσωπικό
να κρατάς μια φτώχεια που δεν την έχει άλλος κανείς
εντελώς δική σου.
Την ώρα που μες στα γραφεία τους απεγνωσμένα
κρεμασμένοι απ’ τα τηλέφωνά τους
παλεύουν για ‘να τίποτα οι χοντράνθρωποι
ανεβαίνεις εσύ μέσα στον Έρωτα
καταμουντζουρωμένος αλλ’ ευκίνητος
σαν καπνοδοχοκαθαριστής
κατεβαίνεις απ’ τον Έρωτα έτοιμος να ιδρύσεις
μια δική σου λευκή παραλία
χωρίς λεφτά
γδύνεσαι όπως γδύνονται όσοι νογούν τ’ αστέρια
και μ’ οργιές μεγάλες ανοίγεσαι να κλάψεις ελεύθερα…
Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι.

Η Μαρία Νεφέλη λέει:
Όσο υπάρχουνε Αχαιοί θα υπάρχει μία ωραία Ελένη
και ας είναι αλλού το χέρι αλλού ο λαιμός
Κάθε καιρός κι ο Τρωικός του πόλεμος.
Μακριά μέσα στ’ απώτατα βάθη του Αμνού
ο πόλεμος συνεχίζεται.

Και ο Αντιφωνητής:
άλλοι με τις κοινωνικές τους θεωρίες
πολλοί κραδαίνοντας απλώς λουλούδια
Κάθε καιρός κι η Ελένη του.
Από τον στοχασμό σου πήζει ο ήλιος μες στο ρόδι κι ευφραίνεται.

My sweet Lakis !!  :-)

My sweet Lakis !!  :-)

piazzanycatcher:

Frida Kahlo with her monkey Fulang Chang

piazzanycatcher:

Frida Kahlo with her monkey Fulang Chang

miamou:

Extinguish my eyes, I’ll go on seeing you - Brad Mehldau & Renée Fleming (by orkaza)

’ Loesch mir die Augen aus’

Rainer Maria Rilke

namk1:

daxxxx:

blu on blanc

“I am convinced that He does not play dice.”
Einstein

namk1:

daxxxx:

blu on blanc

“I am convinced that He does not play dice.”

Einstein

martamara:

C’è dentro di noi una musica dell’infanzia che non ha mai smesso di suonare..
elkeringhausen:

Attentively by mysza831 on Flickr.

martamara:

C’è dentro di noi una musica dell’infanzia che non ha mai smesso di suonare..

elkeringhausen:

Attentively by mysza831 on Flickr.

2-crowes:

John Whalley

2-crowes:

John Whalley